kinderen coachen in growth-mindset?

Hier kun je literatuur bespreken, kennis uitwisselen en inhoudelijk discussiëren over de achtergronden en effecten van communicatie- en opvoedingsstijlen. Denk aan natuurlijk ouderschap, attachment parenting, unconditional parenting, geweldloze communicatie e.d.

Dit subforum is niet bedoeld voor advies over specifieke individuele situaties. Dus niet voor "help mijn kind wil niet op commando gaan slapen" maar wel: "Onderzoeken x, y en z zeggen a over de slaappatronen van kinderen, herkennen jullie dit", ofzo.

Moderator: Mod_Forum_Ouderschap

Gebruikersavatar

Topic starter
Femtaine

Berichten: 5036
Lid geworden op: 26 apr 2012 12:23
Hobbies: ladila

kinderen coachen in growth-mindset?

Ongelezen bericht door Femtaine » 09 okt 2017 13:15

Ik heb het de laatste tijd herhaaldelijk langs zien komen: het belang van volharding ('grit') om in het leven je eigen doelen te kunnen nastreven. En het belang van dat aan je kinderen leren/voorleven/meegeven. Maar hoe doe je dat? Die vraag houdt me bezig, ook omdat mijn oudste juist heel snel opgeeft en ik niet weet hoe ik hem hier goed in kan begeleiden. Zijn er mensen die hier over hebben nagedacht?

Ik heb nu omdat ik dit post ook even gegoogled en vond dit, maar heb het zelf nog niet gelezen.
Laatst gewijzigd door Femtaine op 11 okt 2017 07:02, 1 keer totaal gewijzigd.


Nacho

Berichten: 1183
Lid geworden op: 16 dec 2016 13:56
Hobbies: kids, schrijven & piano

Re: kinderen coachen in volharding?

Ongelezen bericht door Nacho » 09 okt 2017 13:21

Ik denk dan meteen aan wat zijn de doelen van de ouders en hoe kunnen de kinderen zien in hoeverre de ouders hun best doen om die doelen te bereiken. Ik kan me niet echt herinneren dat ik daarbij werd betrokken door mijn ouders. Misschien kan je als ouder een moodboard maken om je kinderen deelgenoot te maken van jouw doelen, of juist met je kinderen samen doelen stellen en visualiseren. Ik zie wel gelijk een rood vlaggetje bij volhouden voor het volhouden, terwijl misschien afhaken beter was geweest.

Waar deze vraag me ook aan doet denken is het experiment met de snoepjes. Kinderen krijgen een snoepje en als ze hem een bepaalde tijd laten liggen krijgen ze er nog een. Sommige kinderen eten het snoepje op en anderen kunnen wel hun behoeften uitstellen voor dat extra snoepje. Ik dacht dat de conclusie was dat de laatste groep achteraf een hoger iq bleek te hebben, dus dat doet mij ook wel vermoeden dat het kunnen uitstellen van je behoeften misschien niet (volledig) aan te leren is, maar ook iets is dat in je kind zit. Het werken aan doelen is natuurlijk ook het uitstellen van je korte termijn behoeften ten gunste van je lange termijn behoefte, vandaar de vergelijking.

Gebruikersavatar

Lindar76

Berichten: 30672
Lid geworden op: 03 mei 2009 16:25
Hobbies: Turnen, time travel
Contacteer:

Re: kinderen coachen in volharding?

Ongelezen bericht door Lindar76 » 09 okt 2017 15:02

Life is more true than reason will deceive
(...)
Death, as men call him, ends what they call men
But beauty is more now, than dying 's when.

Gebruikersavatar

bigou

Berichten: 12406
Lid geworden op: 22 nov 2010 10:06
Hobbies: lezen, forummen;)

Re: kinderen coachen in volharding?

Ongelezen bericht door bigou » 09 okt 2017 16:00

Femtaine schreef: het belang van volharding ('grit') om in het leven je eigen doelen te kunnen nastreven. En het belang van dat aan je kinderen leren/voorleven/meegeven. Maar hoe doe je dat?
Ik ben er niet expliciet mee bezig eigenlijk, maar maak de kinderen wel als vanzelfsprekend deelgenoot van zaken die ik onderneem en het 'proces' dat daarbij komt kijken. Een nieuw recept kan bijv. weleens mislukken [cool] en dan probeer ik te kijken hoe dat komt en hoe we dat de volgende keer beter/lekkerder maken. Voor klussen in huis geldt hetzelfde. En zo zijn er wel andere situaties waarin je kunt voorleven hoe je omgaat met dingen die lastig zijn ('van proberen kun je leren')/omdenken/ inventief-volhardend zijn etc.
Het is denk ik sowieso een punt waarop iedereen net anders in elkaar zit, van perfectionistisch tot gemakzuchtig en alles ertussenin, en deels is het ook aan te leren denk ik. Volhardend zijn is voor mij geen doel op zich, maar iets dat op bepaalde momenten van nut is. Maar kunnen stoppen als iets niet werkt of omdenken kunnen ook goede opties zijn soms. [smile]
Moeder van twee dochters (okt 2005 en aug 2008)


Klein Meisje

Berichten: 531
Lid geworden op: 26 aug 2016 21:50
Hobbies: Lezen

Re: kinderen coachen in volharding?

Ongelezen bericht door Klein Meisje » 09 okt 2017 16:01

https://s.vk.nl/e-a4517781/


Goed voorbeeld doet goed volgen volgens dit artikel.

Gebruikersavatar

Topic starter
Femtaine

Berichten: 5036
Lid geworden op: 26 apr 2012 12:23
Hobbies: ladila

Re: kinderen coachen in volharding?

Ongelezen bericht door Femtaine » 09 okt 2017 20:52

Dank, die onderste ken ik, die die ik zelf postte heb ik intussen gelezen en die van Alfie Kohn ook, waarvoor dank, Lindar. Dat gaf mooie inzichten.
Ik denk dat ik te makkelijk van een specifiek probleem bij ons thuis ben gesprongen naar theorievorming die erbij aansluit. Dus dat het niet zozeer gaat om het centraal stellen van doorzettingsvermogen, maar om het gebrek daaraan in een hele specifieke situatie (zwemles). Maar dan moet ik mijn probleem misschien niet hier in de Verdieping zetten maar elders.
Dank voor het meedenken, en praat hier vooral door als het interessant is, dan zal ik zeker meelezen...


Nacho

Berichten: 1183
Lid geworden op: 16 dec 2016 13:56
Hobbies: kids, schrijven & piano

Re: kinderen coachen in volharding?

Ongelezen bericht door Nacho » 10 okt 2017 05:36

Bij mij zou zwemles niet vallen in de categorie doel (in de zin van wens of passie) maar gewoon in de categorie veiligheid anders kan en mag je niet zwemmen zonder bandjes. Ik vond zwemles verschrikkelijk en het argument als je iets wil bereiken moet je er voor gaan was volledig langs mij heen gegaan.

Gebruikersavatar

bigou

Berichten: 12406
Lid geworden op: 22 nov 2010 10:06
Hobbies: lezen, forummen;)

Re: kinderen coachen in volharding?

Ongelezen bericht door bigou » 10 okt 2017 08:02

Nacho schreef:Bij mij zou zwemles niet vallen in de categorie doel (in de zin van wens of passie) maar gewoon in de categorie veiligheid anders kan en mag je niet zwemmen zonder bandjes.
WSS
Het vooruitzicht van vrij kunnen spelen/zwemmen in leuke zwembaden-glijbanen etc. hielp hier wel wat, maar verder beschouwden we de zwemlessen als iets dat erbij hoort als je 5 wordt (of welke leeftijd je ook start), vergelijkbaar met school.
Moeder van twee dochters (okt 2005 en aug 2008)

Gebruikersavatar

Topic starter
Femtaine

Berichten: 5036
Lid geworden op: 26 apr 2012 12:23
Hobbies: ladila

Re: kinderen coachen in volharding?

Ongelezen bericht door Femtaine » 10 okt 2017 11:49

Maar bij ons loopt de zwemles dus volledig vast omdat hij gewoon niet meedoet, of alleen als de juf rechtstreeks met hem bezig is. Tijdens de les dus, het is niet zo dat we thuis discussies hebben, hij vindt het prima om te gaan. Voert te ver om dat hier uit de doeken te doen denk ik. De juf heeft intussen ook door dat het niet gaat dus we zijn samen op zoek naar een oplossing. Ik kwam op dit topic omdat ik merk dat het idee dat je dingen moet oefenen als je ze nog niet kunt. En inderdaad, niet leren zwemmen is simpelweg geen optie - daarom zit ik er juist zo mee. Als dit een hobby was zou ik zeggen, stop er lekker mee als het niet leuk is. Maar goed, ik geloof dat het op deze manier zoals gezegd niet helemaal in de verdieping thuishoort, sorry.


Acro

Berichten: 700
Lid geworden op: 19 okt 2012 11:50
Hobbies: piano spelen

Re: kinderen coachen in volharding?

Ongelezen bericht door Acro » 11 okt 2017 03:02

Femtaine, ik zou eerder kijken naar growth-mindset, want ik denk dat dat meer helpt dan 'grit'.


Fagmar

Berichten: 305
Lid geworden op: 19 apr 2009 10:32
Locatie: Eindhoven

Re: kinderen coachen in growth-mindset?

Ongelezen bericht door Fagmar » 07 nov 2018 10:34

Ik ben in dit boek bezig: Carol S. Dweck: Mindset. 't Is wel Amerikaans, dus daar moet je wel een beetje doorheen prikken. Maar goed leesbaar en wat mij betreft goed toepasbaar. Een van de kinderen staat op de wachtlijst voor therapie en wij als ouders hadden o.a. dit boek meegekregen als achtergrond informatie. Ik ben het boek nu een maand aan het lezen (duurt vooral lang, omdat ik er ook nog wel eens over nadenk enzo en het soms confronterend is). En inmiddels beginnen wij al een verandering te zien. En dat ligt dus aan ons als ouders, want verder is er nog niets gebeurd. Misschien kun je daar wat mee.
Moeder van twee meiden (december 2006 en maart 2009) en twee zonen (mei 2011 en augustus 2013)

Plaats reactie